Nauka i sztuka (el)
- Autor: Anna Leszkowska
- Odsłon: 897
Do19 listopada 2023 w Muzeum Narodowym w Szczecinie można będzie oglądać wystawę sztuki ludowej Meksyku z kolekcji Stanisława Kasprzyka pn. Radość życia.
Sztuka ludowa Meksyku jest synkretyczna jak kultura, której jest częścią. Charakteryzuje się wielobarwnością, przybiera ciekawe formy, prezentuje intrygującą tematykę. Można w niej odnaleźć wzory wywodzące się z wielkich prekolumbijskich cywilizacji oraz motywy pochodzenia hiszpańskiego. Między innymi te historyczne uwarunkowania stanowią o jej wyjątkowości.
Zaprezentowane na wystawie dzieła zostały stworzone rękami artesanos – artystów ludowych, którzy za pośrednictwem swojej twórczości ukazują otaczający ich świat, różnorodny obraz Meksyku. Meksykańskość przez nich przedstawiana jest intensywna i soczysta, a zarazem przepełniona prawdziwą radością życia.
Mianem artesanía (meksykańskiego rękodzieła ludowego) określa się wiele gałęzi rzemiosła. Na wystawie wyeksponowano wyroby rękodzielnicze, reprezentujące malarstwo, rzeźbę, ceramikę, tkactwo i hafciarstwo.
Prace pochodzą z różnych stanów Meksyku: Chiapas, Colima, Guerrero, Oaxaca, Meksyk, Puebla, a także z miasta Meksyk. Szczególną uwagę zwracają obrazy amate wykonane przez artystów z Xalitli, z regionu Alto Balsas w stanie Guerrero, zamieszkanego przez rdzenną grupę etniczną Nahua.
Nazwa amate wywodzi się od wyrazu amatl oznaczającego „papier”. Tradycja jego produkcji rzemieślniczej sięga czasów prekolumbijskich. Twórczość amate wśród Nahua narodziła się w latach 60. XX wieku. Na swoich dziełach artyści ukazują życie codzienne mieszkańców meksykańskiej prowincji, lokalne święta, obrzędy, zabawy, sceny religijne oraz przestylizowane zwierzęta.
Pośród przedstawień figuralnych przeważają wizerunki zwierząt wykonane przez artystów z położonego w południowym Meksyku stanu Oaxaca. Część z nich to drewniane alebrijes – przepełnione kolorami i wzorami meksykańskie rzeźby ludowe, prezentujące fantastyczne zwierzęta i stworzenia.
Na wystawie pojawiły się również podobizny zwierząt o prostszej formie i skromniej dekorowane, na przykład prace przedstawiające muzykantów, wykonane przez pochodzących z La Unión Tejalapam członków rodziny Santiagów.
Na ekspozycji można podziwiać również wielobarwne obrazy autorstwa rodziny Lorenzów, obrazy wotywne na blasze malowane, ceramikę z ośrodka ceramicznego w Metepec, gliniane i wełniane animalitos (zwierzątka) oraz haftowane tkaniny grupy Otomí.
Prezentacja dzieł przewidziana jest do listopada – miesiąca, w którym przypada Dzień Zmarłych w Meksyku. Día de los Muertos to jedno z najważniejszych wydarzeń w meksykańskim kalendarzu świątecznym, dlatego na szczecińskiej ekspozycji nie mogło zabraknąć prac z nim związanych.
Wszystkie dzieła pochodzą z kolekcji Stanisława Kasprzyka. Rok prezentowania wystawy jest szczególny dla obu narodów, ponieważ w 2023 roku obchodzimy 95. rocznicę ustanowienia stosunków dyplomatycznych między Polską a Meksykiem.
Kuratorka: Katarzyna Findlik-Gawron
- Autor: Anna Leszkowska
- Odsłon: 503
Do 03.03.2025 w Galerii Bielskiej BWA w Willi Sixta czynna będzie wystawa prac grupy Twożywo pn. Sztuka jako odezwa na nadchodzący czas.
Grupa Twożywo powstała w latach 90. XX wieku i była silnie związana z ówczesnym kontekstem społeczno-gospodarczym Polski – transformacją ustrojową i rozwojem kapitalizmu. Dzisiaj artyści występujący pod nazwą Twožywo, mimo zmiany realiów, wciąż w zaangażowany sposób opowiadają o wyzwaniach współczesnego świata.
Karolina Vyšata, kuratorka wystawy:
Na wystawie zobaczycie Zachętę Na Przyszłość, skonfrontujecie się z obiektami iskrząco dławiącymi, dojrzewającymi, typograficznymi, miejscami zaskakującymi w odcieniach różu i ciała, wypełnionymi wezwaniami na nadchodzący czas. Koleje losu jednostek tworzą historię zbiorowości. Każdy z nas ma wpływ na to co się wydarza i jednocześnie ulega wpływom innych. Moment dziejowy jest jak zawsze albo jak nigdy – dramatyczny i pełen niepewności, dlatego pokładamy nadzieję, że konkluzja będzie adekwatna do naszego zaangażowania. Co z tego wyniknie? Zobaczmy razem.
Grupa Twożywo powstała w 1994 roku, działając początkowo pod nazwą Pinokio (1994–1998). Przestrzenią jej wypowiedzi były ulice miast – artyści tworzyli murale, billbordy, naklejki – które grupa traktowała jako istotną dziedzinę życia publicznego. W 2006 roku Grupa Twożywo została laureatem nagrody Paszport „Polityki” w kategorii sztuki wizualne: „za sztukę łączącą w nowatorski sposób słowo z obrazem, za śmiałe wkraczanie ze swymi pracami tam, gdzie sztuka dotychczas nie docierała”. Grupa ukończyła swoją działalność w 2011 roku, ale dzisiaj jej ideę kontynuuje Grupa Twožywo w składzie: Krzysztof Sidorek, Karolina Vyšata i Mariusz Libel.
Grupa Twożywo w Bielsku-Białej prezentowała się już kilkakrotnie. W 2006 roku miejskie słupy ogłoszeniowe oraz ściany Galerii Bielskiej BWA zapełniły się zilustrowanymi przez artystów cytatami z opowiadania Jean-Paula Sartre’a „Herostrates”. Podczas wystawy „Iluzja jako źródło cierpień” w 2008 roku artyści namalowali na fasadzie Galerii Bielskiej BWA od strony ulicy 3 Maja mural „To tłum”, który istnieje do dziś, natomiast w 2022 roku zaprezentowali wystawę retrospektywną „prze\T/rwanie” złożoną z liter, projektów billboardów, murali, ilustracji, szablonów i naklejek oraz animacji i gier komputerowych.
Więcej - https://galeriabielska.pl/wystawa/grupa-twozywo-prawd-podobienstwo
- Autor: ANNA LESZKOWSKA
- Odsłon: 2846
W łódzkim Muzeum Sztuki ms2, otwarto wystawę Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm, którą można oglądać do 30 czerwca 2013.
Wystawa Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm to wielowątkowa panorama sztuki XX i XXI w. W jej ramach przedstawione są kluczowe zjawiska ostatniego stulecia w ich aktualnym znaczeniu. Opowieść o nich współtworzą korespondencje między dziełami sztuki, słowne i obrazowe interwencje Tomasza Kozaka oraz przestrzeń wystawy zaprojektowana przez Krzysztofa Skoczylasa.
Na wystawie zgromadzono około 400 dzieł sztuki nowoczesnej i współczesnej - m.in. dzieła Pabla Picassa, Meret Oppenheim i Roberta Maciejuka, Billa Violi, Magdaleny Abakanowicz i Mirosława Bałki albo Paula Klee, Katarzyny Kobro, Louise Bourgeois czy Tamásza Kasásza i Koła Klipsa, jak również Georgesa Braque’a, Douglasa Daviesa i Aleksandry Ska.
Na wystawie dzieła sztuki, materiały archiwalne, fragmenty tekstów i interpretacji ― zostały pogrupowane w dwanaście pasaży, odpowiadających kluczowym doświadczeniom ostatnich stu lat: Stracony list, Zakrzywianie przestrzeni, Niesamowite zamieszkiwanie, Praca dowcipu, Obietnice śmierci, Piękno nowoczesne, Odbicia narcyza, Materializacja spojrzenia, Uwiedzenie codziennością, Estetyka utowarowienia, Kryzysy i nowe porządki oraz Polityka marzenia.
Jednocześnie wystawa stawia pytanie o rolę sztuki nowoczesnej w tworzeniu ponadnarodowej kultury, a ściślej o możliwość uniwersalizacji. Powodem tego pytania jest niezwykła symetria między dwoma zbiorami ― między kolekcją Rupf Stiftung i Kunstmuseum Bern, a kolekcją Muzeum Sztuki w Łodzi. Mimo odmiennych założeń i powodów, dla których zostały stworzone oraz odmiennych warunków, w jakich były rozwijane przez kolejne dekady, są one uderzająco symetryczne, a nieraz – niemal identyczne.
W Szwajcarii Hermann Rupf, berneński przedsiębiorca, jeden z pierwszych kolekcjonerów sztuki awangardowej na świecie, kupował dzieła sztuki na prywatne potrzeby i z osobistej pasji. Dzięki bliskim relacjom z czołowym paryskim marszandem, Danielem-Henrym Kahnweilerem, kupował za jego namową dzieła m.in. Picassa, Braque’a, Klee czy Kandynskiego już od 1907 r., czasem wręcz w roku ich powstania. Początkowo miejscem ekspozycji prac były wnętrza jego prywatnego mieszkania oraz biura. Ponieważ jednak Rupf w sztuce widział narzędzie społecznej przemiany, rozpoczął już od lat 40. starania o ulokowanie zbioru w publicznej instytucji. W końcu, poprzez fundację jego imienia, przekazał swój zbiór do Kunstmuseum Bern w 1954 r., gdzie jest on nadal poszerzany.
W Polsce artyści i poeci z grupy „a. r.”, z inicjatywy Władysława Strzemińskiego, od 1929 r. prowadzili akcję – głównie w Paryżu – pozyskiwania dzieł do mającego powstać w Łodzi muzeum. Twórcy awangardy – m.in. Max Ernst, Fernand Léger, Hans Arp czy Alexander Calder – proszeni byli o przekazanie w darze dzieł dla Międzynarodowej Kolekcji Sztuki Nowoczesnej. Powstaniu kolekcji od samego początku towarzyszyła zatem idea publicznej prezentacji dzieł. Przekazanie zbioru do łódzkiego Muzeum i udostępnienie go ogółowi, które nastąpiło już w 1931 r., stanowiło element realizacji kluczowego zadania sztuki awangardowej ― przekształcenia rzeczywistości. W efekcie powstała jedna z pierwszych muzealnych kolekcji awangardy na świecie.
Trzon kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi, dar grupy „a. r.” był uzupełniany o kolejne dzieła sztuki nowoczesnej i jest poszerzany do dziś.
Na przykładzie tych dwóch wyjątkowych kolekcji, wystawa Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm stanowi próbę postawienia pytania o znaczenie sztuki dziś. A ściślej – o możliwość, a nawet potrzebę uwspólnienia doświadczeń kulturowych we współczesnym, zglobalizowanym świecie.
Kuratorzy: Jarosław Lubiak i Małgorzata Ludwisiak
- Autor: ANNA LESZKOWSKA
- Odsłon: 3076
W Muzeum Plakatu w Wilanowie do 31 stycznia 2013 roku można oglądać wystawę retrospektywną Stefana Norblina.
Najnowsza wystawa Muzeum Plakatu w Wilanowie – oddziału Muzeum Narodowego w Warszawie, to pierwsza tak duża prezentacja dorobku Norblina w Warszawie od czasów międzywojnia.
Pokazano na niej prace z polskich i zagranicznych kolekcji, w tym wiele plakatów, portrety wybitnych osobistości, grafika użytkowa, projekty wnętrz pałacowych i kostiumów do sztuk teatralnych, a także wyjątkowy obraz religijny.
Stefan Norblin, praprawnuk Jean-Pierre’a Norblina de la Gourdaine, malarz, ceniony ilustrator i projektant, twórca plakatów, realizujący się artystycznie także w architekturze wnętrz, jest przykładem artysty, dla którego nie istniały ograniczenia stylistyczne czy techniczne. Z powodzeniem tworzył scenografie, malowidła ścienne, grafikę reklamową czy okładki książek. Wybitne dzieła powstawały na zamówienie koneserów sztuki z Polski, USA, a także odległych kulturowo Indii.
„W 2012 roku obchodzimy 120. rocznicę urodzin i 60. rocznicę śmierci Stefana Norblina – mówi Maria Kurpik, kurator Muzeum Plakatu w Wilanowie. – To doskonała okazja, by przypomnieć twórczość tego wybitnego polskiego artysty, a także poznać jego niezwykle barwne życie, tragicznie zakończone samobójczą śmiercią”.
Wystawa powstała we współpracy z Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli, które udostępniło część własnych zbiorów.
Ekspozycję wzbogacą wydarzenia towarzyszące, w tym m. in.: polska premiera dokumentu o Stefanie Norblinie, pokazy filmów z żoną, aktorką Leną Żelichowską w roli głównej, spotkania ze znawcami twórczości artysty oraz z jego synem – Andrew Norblinem.
Szczegóły na facebookowym profilu Muzeum Plakatu w Wilanowie